Aktualności

Homilia wygłoszona podczas Eucharystii w Dniu 21.05.2022r w Krzeszowie

Dzieje się

         W okresie wielkanocnym, w Liturgii Słowa towarzyszy nam Księga Dziejów Apostolskich.  Jej fragmenty pokazują, jaka to jest dynamiczna księga. Księga, która rzeczywiście mówi o dziejach, o tym co się dzieje. Św. Paweł i inni Apostołowie są ciągle w ruchu. Przychodzą tutaj, idą tam. Tutaj głoszą słowo Boże, tam zostają przyjęci, tutaj wyrzuceni. Tam ukamienowani; idą dalej, trafiają do więzienia, z więzienia są uwalniani. I tak cała Księga Dziejów Apostolskich dzieje się. Dzieje się!

        Dzieje się dlatego, bo obecny jest Duch Święty. W tej księdze widzimy, że ciągle przeplata się osoba Ducha Świętego. Duch Pański podpowiada: tutaj idźcie, tam nie idźcie; tutaj pozostańcie, tam uzdrawiajcie; tutaj nie głoście Ewangelii, tam głoście słowo Boże. Właśnie, tam gdzie jest Duch Święty, tam jest życie. Tam, gdzie jest Duch Święty, tam jest dobry ruch.

        Jeśli w swoim życiu doświadczamy jakieś stagnacji. Jeśli czujemy, że nasza wiara zastygła. Jeśli zauważyliśmy, że nasze życie stanęło w miejscu.             

        Jeśli nasza gorliwość utknęła w martwym punkcie; jeśli duchowość franciszkańska nie płonie żarem ognia, to ewidentnie potrzebujemy Ducha Świętego. To koniecznie potrzebujemy Tego, który jest życiem. Wtedy wołajmy w modlitwie o zstąpienie Ducha Pańskiego. Pragnijmy Tego, który nas popycha byśmy byli w ruchu.

        Nie mamy być w ruchu nerwowym, lękowym, ruchu bez celu, ruchu przesadnej nadaktywności, nie w ruchu z ADHD. Mamy być w ruchu, który wypływa z życia chrześcijańskiego, z życia franciszkańskiego.  Z witalności owego życia franciszkańskiego chce się żyć, i chce się dziać. Franciszkowy styl życia, chce nas prowadzić ciągle do przodu.

        Czcigodni bracia w kapłaństwie, drogie siostry zakonne, szlachetni pielgrzymi do krzeszowskiego sanktuarium, mili świeccy franciszkanie regionu wrocławskiego, siostry i bracia. Przybyliśmy tutaj między innymi, by śledzić dzieje Najśw. Maryi Panny, by widzieć dzieje św. Józefa. Potrzeba nam nie spuszczać z oczu dziejów św. Biedaczyny z Asyżu. Mamy te osoby naśladować. Żyć ich życiem, które jest życiem świętych. Chcemy wpatrywać się w ich dzieje, które prowadzą do Pana Jezusa. Ich dzieje wyznaczają swoimi krokami Boże interwencje. Potrzeba nam znać dzieje franciszkańskie, by nimi się napełniać. A później pisać własne dzieje, które są życiem franciszkowego chryzmatem. Dzieje, które też będą dostrzeżeniem, że Pan Bóg troszczy się o nas.

        Kilkuletni chłopiec odkrył w domowym kredensie czekoladki, które pozostawili jego rodzice. Co pewien czas wyjadał owe czekoladki. Kiedy mama to zauważyła, postanowiła z synem poważnie porozmawiać. Miała zamiar zrobić chłopcu wyrzuty sumienia, jak to tak można wykradać czekoladki. Postanowiła chłopcy pytanie: „Co na to wszystko Pan Bóg?” Malec pomyślał, i po chwili odpowiedział: „Bóg mówi do mnie tak: nikt nie widzi, jest nas dwóch, weź dwie.” Chodzi o to, byśmy umieli zauważać jak Bóg Ojciec troszczy się o nas i o nas pamięta.

     

Trwając przed wizerunkiem NMP Łaskawej w Krzeszowie, przywołajmy słowa Asyskiego Świętego. Pozostawił on dla nas Pozdrowienie Błogosławionej Maryi Dziewicy:

       „Bądź pozdrowiona, Pani, święta Królowo,

święta Boża Rodzicielko, Maryjo,

która jesteś Dziewicą, uczynioną Kościołem

i wybraną przez najświętszego Ojca z nieba,

Ciebie On uświęcił z najświętszym,

umiłowanym Synem swoim

i Duchem Świętym, Pocieszycielem,

w Tobie była i jest

wszelka pełnia łaski i wszelkie dobro.

Bądź pozdrowiona, Pałacu Jego,

Bądź pozdrowiona, Przybytku Jego,

Bądź pozdrowiona, Domu Jego.

Bądź pozdrowiona, Szato Jego,

Bądź pozdrowiona, Służebnico Jego,

Bądź pozdrowiona, Matko Jego.

I wy wszystkie święte cnoty,

które Duch Święty swą łaską i oświeceniem

wlewa w serca wiernych,

abyście z niewiernych  uczyniły wiernych Bogu.”

Homilia wygłoszona podczas Eucharystii w

Dniu 21.05.2022r w Krzeszowie

o.Tomasz Kryger OFMCap

Dzień Skupienia upamiętniający 100 rocznicę śmierci bł. Anieli Salawy.

Dnia 19.03.22. ZFŚ w parafii św. Franciszka z Asyżu w Zielonej Górze, obchodził Dzień Skupienia z okazji 100 rocznicy śmierci bł. Anieli Salawy. To modlitewne spotkanie rozpoczęło się Eucharystią, której głównym celebransem był o. Radosław Kramarski OFMConv z Wrocławia. Ojciec Radosław przybył do nas, aby głosić rekolekcje w parafii. Tak więc parafialne dni odnowy duchowej zbiegły się z uroczystością III Zakonu św. Franciszka i dniem św. Józefa. Ojciec rekolekcjonista w wygłoszonym Słowie nawiązał do prawdy wieczystej, iż wiara to proces, który trwa. Wiara jest zawsze żywa, jak żywy jest Bóg. W tej Najświętszej Ofierze uczestniczyli także kapłani z innych parafii. O. prof. Zdzisław Gogola OFMConv– Asystent Narodowy FZŚ, z Krakowa, o. Tomasz Kryger OFMCap – Asystent Regionalny FZŚ z parafii pw. św. Antoniego Padewskiego z Nowej Soli i ojciec Stanisław Szlosek OFMCap - Asystent FZŚ przy parafii pw. św. Jadwigi Śląskiej w Zielonej Górze oraz ich opiekun ks. Paweł Tercyk. Gościliśmy również wspólnotę FZŚ z Żar, z parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Asystent miejscowej wspólnoty, o. Marek Sendor, także biorący udział we wspólnej Mszy św, na początku Eucharystii przywitał wszystkich uczestników, dziękując za liczne przybycie.

Po zakończeniu Uczty Eucharystycznej, o. prof. Z. Gogola wygłosił konferencję na temat sumienia, które pełni niejako rolę drogowskazu na pielgrzymim ziemskim szlaku człowieka.

Następnie odbyła się wspólna Adoracja Najświętszego Sakramentu, po której rozpoczęło się spotkanie braterskie w klasztorze. Trwająca pandemia spowodowała ograniczenie kontaktów między tercjarzami, więc tym bardziej ta agapa wypełniona była franciszkańską radością z możliwości wspólnego uczestnictwa w niej.

W tej uroczystości uczestniczył także redaktor czasopisma „Gość Niedzielny”, który przygotował artykuł, uwieczniający to niecodzienne wydarzenie.

s. Krystyna Pulczyńska Mądry

Przełożony FZŚ w parafii św Franciszka z Asyżu

w Zielonej Górze

List Rady Narodowej FZŚ

                                                                                                              Wronki,   1 styczeń 2021r.

Czcigodni Ojcowie Asystenci!       Drogie Siostry! Drodzy Bracia!

Dziękuję za otrzymane życzenia z okazji świąt Bożego Narodzenia i Nowego Roku.

Dziękuję Czcigodnym Ojcom Asystentom za posługę duszpasterską dla Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.

Dziękuję wszystkim Siostrom i Braciom za zaangażowanie w działalność we Franciszkańskim Zakonie Świeckich, za troskę o formację, za posługę wobec osób potrzebujących pomocy, za dawanie świadectwa wiary i niesienie pokoju i radości bliźnim.

Witam Was serdecznie w nowym roku 2021, który jest dla nas rokiem szczególnym.

Obchodzimy w 800 lat powstania III Zakonu, który święty Franciszek powołał dla osób żyjących w świecie i zachwyconych jego sposobem życia.

I tak przez 800 lat istnieje ta wspólnota w Kościele , która w swojej historii spełniała ważne role w rozwoju życia duchowego jak i społecznego.

Znaczenie III Zakonu dostrzegali papieże. Papież Mikołaj IV w 1289r. daje Regułę Braciom i Siostrom od pokuty . Papieże Pius IX   i Leon XIII wyrażają duże zainteresowanie ideą tercjarstwa. Papież Leon XIII daje nową redakcję Reguły, która obowiązywała aż do 1978r.

Po Soborze Watykańskim II, który zwrócił uwagę na rolę osób świeckich w życiu Kościoła, Zakon Franciszkański podejmuje pracę nad ożywieniem tercjarstwa. Wynikiem tego działania jest nowa Reguła zatwierdzona 24 czerwca 1978roku przez papieża Pawła VI, która nadal nas obowiązuje.

Należy tu także przytoczyć słowa świętego Jana Pawła II który wołał do Świętego Franciszka:” Ty, który tak bardzo przybliżyłeś Chrystusa swojej epoce, pomóż nam przybliżyć Chrystusa naszej epoce, naszym trudnym i krytycznym czasom”

Do naśladowców św. Franciszka święty Jan Paweł II powiedział: „służcie Panu z radością! Bądźcie sługami Jego ludu z radością, gdyż św. Franciszek chciał , byście byli radosnymi sługami ludzkości, zdolnymi zapalać lampę nadziei, ufności, optymizmu.”

Niech te słowa umocnią nas w naszym powołaniu i zachęcą do dalszego działania na rzecz pokoju i dobra, które są tak bardzo potrzebne w dzisiejszym świecie.

W tym roku jubileuszowym powinnyśmy jeszcze bardziej zagłębić się w treść naszej Reguły i starać się żyć tymi zasadami .Wypełniając zasady podane w Regule będziemy również rozważali Słowo Boże i w nim znajdowali rozwiązania na liczne problemy , które nas spotykają.

W załączeniu przysyłam list ministrów generalnych Zakonu Franciszkańskiego oraz przełożonego generalnego FZŚ skierowanych do nas z okazji świąt Bożego Narodzenia.

Życzę wam Wszystkim obfitych łask Bożych, darów Ducha Świętego, opieki Matki Bożej, świętego Franciszka i błogosławionej Anieli Salawy na cały Nowy Rok 2021.

Kończę ten list słowa błogosławieństwa św. Franciszka :

Niech Pan Wam błogosławi i niech Was strzeże;

Niech Wam ukaże oblicze swoje i zmiłuje się nad Wami.

Niech zwróci oblicze swoje ku Wam

I niech obdarzy Was pokojem.

Niech Pan Wam błogosławi!

Notatka ze spotkania Rady Regionalnej FZŚ Regionu Wrocławskiego w dniu 22 stycznia 2022 r.

znak2 tauFranciszkański Zakon Świeckich Regionu Wrocławskiego

             Patron  św Albert Chmielowski

 

 

Wrocław 05 lutego 2022r.

 

Notatka ze spotkania Rady Regionalnej FZŚ Regionu  Wrocławskiego w dniu 22 stycznia 2022 r.

 

W dniu 22 stycznia 2022 r. po raz pierwszy zebrała się Rada Regionalna  w nowym składzie wraz z dwoma Asystentami Regionalnymi.

W czasie spotkania Przełożona Regionalna s. Bożena Oleksów wyjaśniła zakres zadań poszczególnych członków Rady.

Prowadzenie strony internetowej – fzsregworc.pl naszego regionu powierzono bratu Zbigniewowi Mireckiemu.

Ustalono Plan Pracy Rady Regionalnej na rok 2022.

Przedyskutowano sprawę pielgrzymki regionalnej FZŚ do Krzeszowa i ustalono jej termin na 21 maja 2022 r.

W bieżącym roku planujemy Dzień skupienia połączony z obchodami 30-lecia utworzenia Regionu Wrocławskiego FZŚ.

Planowane są spotkania dla Sióstr i Braci odpowiedzialnych za formację oraz dla sekretarzy i skarbników wspólnot miejscowych.

W miarę możliwości będą przeprowadzane wizytacje i kapituły sprawozdawczo – wyborcze we wspólnotach – zwłaszcza w tych, które nie odbyły się z powodu pandemii.

W trakcie posiedzenia Członkowie  Rady spotkali się z proboszczem parafii  Św. Augustyna we Wrocławiu Ojcem Krzysztofem Andryszkiewiczem OFMCap.  Obie strony  potwierdziły wolę owocnej współpracy.

Kolejne spotkanie Rady Regionalnej zaplanowano na 30 kwietnia br.

Przełożony Regionalny

Franciszkańskiego Zakonu Świeckich

Regionu Wrocławskiego

s. Bożena Oleksów

Asyż 25 grudnia 2020

Asyż, 25 grudnia 2020

„Naród kroczący w ciemnościach

ujrzał światłość wielką”

(Iz 9: 1)

Do Rodziny Franciszkańskiej,

Siostry i Bracia !

LIST ŚWIĄTECZNY

OD MINISTRÓW GENERALNYCH FRANCISZKANÓW

Nadzieja jest odważna!

Drodzy Siostry i Bracia z całej Rodziny Franciszkańskiej,

Niech Pan obdarzy Was pokojem!

Język świąt jest pełen muzyki i światła. Kiedy Tomasz Celano

opowiada historię Bożego Narodzenia w Greccio, pisze: „Noc jest rozświetlona jak dzień,

zachwycając zarówno człowieka, jak i zwierzę. Przybywają ludzie, zachwyceni tą nową tajemnicą nowej radości.

Las wzmaga krzyki, a głazy odbijają echem radosny tłum. Bracia

śpiewajcie, oddając Bogu należytą chwałę, a cała noc obfituje w radość ”. (1Cel 30)

Już dostrzegamy Światło z wysoka, a więc teraz my, przedstawiciele

wielkiej międzynarodowej Rodziny Franciszkańskiej, pragniemy używać języka muzyki do refleksji

na temat pięknych rezonansów, które znajdujemy w encyklice Fratelli tutti.

  NOTACJA MUZYCZNA 1.1. Nowa ścieżka muzyczna Adwent dobiega końca, a Boże Narodzenie już nadeszło! Tylko kilka dni dzieli nas od końca roku 2020, ale już możemy powiedzieć, że był to bardzo szczególny rok. Wydaje się, że w ciągu ostatnich kilku miesięcy doświadczyliśmy tyle, ile normalnie przeżylibyśmy w ciągu dekady. Z powodu takich kwestii, jak wirus, zmiany polityczne, protesty w tak wielu krajach, napięcia, wojny, nietolerancja, problemy środowiskowe, chaotyczne strumienie informacji, z naszego doświadczenia wynika, że ​​świat stał się ciemniejszy, a w wyniku czynników, które obejmują różne ograniczenia, także bardziej zamknięty [patrz Papież Franciszek, Fratelli tutti (FT),

Rozdział pierwszy: Ciemne chmury nad zamkniętym światem, nr. 9-55]. Właśnie w tym momencie historii papież Franciszek przekazał nam swoją encyklikę Fratelli tutti. Podziela w nim pragnienie, abyśmy mieli odwagę marzyć, dążyć do bycia zjednoczoną rodziną ludzką, do globalnego uścisku między siostrami i braćmi, „dziećmi tej samej ziemi, która jest naszym wspólnym domem”. (FT 8). Papież przedstawia Fratelli tutti ze szczególnym odniesieniem do braterskiej miłości, którą żył i pielęgnował brat Franciszek - miłości do bliskich i dalekich. Tak, rzeczywiście, miłość do stworzeń Pańskich, ale przede wszystkim miłość do „Jego własnego ciała” (FT 2), w szczególności do ubogich i zmarginalizowanych. Ojciec Święty przypomina również o głębokim znaczeniu historycznej i pokornej wizyty brata Franciszka u sułtana Malika-al-Kamila w Egipcie. Biedak z Asyżu spotkał sułtana jak brata, osobę, która ma „serce, które nie zna granic i przekracza różnice pochodzenia, narodowości, koloru skóry czy religii” (FT 3). Papież Franciszek utrzymuje, że sam św. Franciszek miał dar przekazywania miłości Bożej i jest „ojcem dla wszystkich, inspirującym wizję braterskiego społeczeństwa” - taka była główna motywacja Ojca Świętego, pisząc nową Encyklikę (FT 4). Tym bardziej więc powinna motywować nas jako członków Rodziny Franciszkańskiej! Chcemy powiedzieć więcej…. 3 października br. My, ministrowie generalni Rodziny Franciszkańskiej, byliśmy obecni przy Grobie św. Franciszka w Asyżu, podczas gdy Papież Franciszek odprawił Mszę św. I podpisał swoją encyklikę! W imieniu was wszystkich mogliśmy pozdrowić Ojca Świętego. Korzystając z okazji, jaką daje nam Opatrzność, pragniemy podjąć szczególne zaproszenie skierowane do całej Rodziny, a przede wszystkim do nas Ministrów. Jest to zaproszenie do poważnego potraktowania Fratelli tutti i jego spostrzeżeń, do potraktowania go jako daru i zobowiązania podjętego przez Papieża w roku 2020, docenienia go jako pochodzącego od św. Franciszka do papieża Franciszka, jak nowy musical partytura do nauczenia się, ćwiczenia i wykonania jako część wielkiej kompozycji historycznej.

  1.2. Różne nuty łączą się w akord zwany Nadzieja. ​​Papież Franciszek jest realistą i nie ma żadnych skrupułów w nazywaniu rzeczy analizując sytuację, w jakiej znajduje się dzisiejszy świat (FT 9-55). Mówi o „ciemnych chmurach, których nie można ignorować” (FT 54). Ale on tego nie zostawia. Jaką odpowiedź proponuje na cierpienia ludzkości? Nadzieja! A co on ma na myśli? „Nadzieja mówi nam o pragnieniu, aspiracji, tęsknocie za życiem spełnieniu, pragnieniu osiągnięcia wielkich rzeczy, rzeczy, które wypełniają nasze serca i podnoszą ducha do wzniosłych rzeczywistości, takich jak prawda, dobro i piękno, sprawiedliwość i miłość… Nadzieją jest pogrubienie; może wychodzić poza osobistą wygodę, drobne zabezpieczenia i odszkodowania, które ograniczają nasz horyzont, i może otworzyć nas na wielkie ideały, które czynią życie piękniejszym i bardziej wartościowym ”(FT 55). Ale gdzie można znaleźć nadzieję? Być może instynktowna odpowiedź brzmi, że trzeba to znaleźć w Bogu - i to jest absolutna prawda. Źródłem nadziei i radości jest Bóg i Jego Ewangelia. Przypomniał nam o tym już Papież Franciszek w Evangelii Gaudium, podkreślając, że prawdziwa radość rodzi się z więzi między Bogiem a człowiekiem, między chrześcijaninem a Jezusem Chrystusem (Evangelii Gaudium 1-8). To pierwsza nuta muzycznego akordu - nadzieja - odkrycie, że ​​jesteśmy dziećmi Boga, a także Jego przyjaciółmi. Ta świadomość jest podstawą każdego aktu solidarności i wszelkiej przyjaźni społecznej, ponieważ jeśli naprawdę jesteśmy dziećmi tego samego Ojca, oznacza to, że wszyscy wokół nas są siostrą lub bratem i nikt nie jest obojętny na swojego brata lub siostrę. Fratelli tutti przypomina nam o czymś bardzo ważnym; nadzieja nie jest czymś, co osiąga się samemu lub żyjąc samotnie, niezależnie od innych. Nie, nadzieja jest budowana razem. Jest to ponowne odkrycie naszych sióstr i braci. To jest więc druga nuta akordu - uświadomienie sobie, że nie jest się odizolowanym, że istnieją inni, że wszyscy jesteśmy połączeni i potrzebni i że „nikt nie jest zbawiony sam” (FT 54). A ponieważ żyjemy na tej planecie i w tym szczególnym czasie historii, nasza nadzieja dotyczy również naszego miejsca zamieszkania. Papież Franciszek w Laudato si '(LS), po stwierdzeniu, że „nasz wspólny dom popada w poważną ruinę”, zachęca nas, abyśmy mieli nadzieję, ponieważ „nadzieja kazałaby nam uznać, że zawsze istnieje wyjście, że zawsze możemy przekierować nasze kroki, że zawsze możemy coś zrobić, aby rozwiązać nasze problemy. ” (LS nr 61). Trzecia nuta nadziei ma zatem smak słodkiej wody, woń czystego powietrza dziewiczych lasów i dźwięk lasu tropikalnego wypełniony śpiewem tysięcy ptaków. I ta nuta dopełnia akord nadziei - gdyby akord został obcięty, gdyby brakowało w nim któregokolwiek z trzech dźwięków, brzmiałoby to jako niepełne.

  2. KONCERT 2.1. Pierwsze uderzenia - związek i spotkanie Laudato si 'pyta, jaki ma być nasz świat w przyszłości, jakiej planety chcemy? Fratelli tutti pyta nas o to, czego chcemy w przyszłych relacjach. Spostrzeżenia Fratelli tutti zachęcają nas do odkrywania i pielęgnowania nadziei w świecie, w którym „wszystko jest otwarte” (por. FT rozdz. III: Przewidywanie i angażowanie otwartego świata, nr 87-127), a na pewno stawiają również pytania dotyczące naszej tożsamości, misji, a co za tym idzie, naszej formacji. Przenosząc te pytania w kontekst Rodziny Franciszkańskiej, moglibyśmy zadać sobie następujące pytania. Jako franciszkanie, jaki przyszły świat franciszkański chcemy przekazać tym, którzy przyjdą po nas? Jak będą wyglądać jego wartości, styl życia i myślenie? Co najważniejsze, jakich relacji chcemy w naszym franciszkańskim świecie? I wreszcie, czy chcemy, aby ten nasz franciszkański świat był dostępny i otwarty dla wszystkich? W Laudato si 'papież pisze, że świat jest siecią relacji (pamiętajcie, że „relacja” jest jedną z centralnych kategorii franciszkanizmu) , w których wszystko jest połączone (por. LS n. 117). Fratelli tutti mówi, że ta sieć relacji niestety się pogarsza, że ​​izolacja jest zagrożeniem. Ale encyklika proponuje również remedium, przypominając, że nadzieja tkwi w kulturze spotkania (por. FT 30). Jak stworzyć kulturę spotkania? Papież Franciszek przypomina, że ​​„zmiana jest niemożliwa bez motywacji i procesu wychowawczego” (LS 15) i że wskazówki do tego celu można wyciągnąć z „skarbu chrześcijańskiego doświadczenia duchowego” (LS n. 15) – możemy je także dodać z doświadczenia franciszkańskiego. Oznacza to, że nasze różne programy formacji i studiów (zarówno nasze ratio formationis, jak i ratio studiorum) muszą w sposób szczególny i wyraźny uwzględniać przekonania Papieża dotyczące formacji ludzkiej, społecznej i „środowiskowej”. Musimy zadać sobie pytanie, jak nasze programy formacyjne mogą odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób można pielęgnować tę kulturę spotkania. Bliskość ratuje, ratuje nie tylko ludzkość, ale także ziemię, nasz dom.

  2.2. Uderzenia wprowadzające - zwracanie uwagi i dialog .Papież Franciszek, komentując przypowieść o dobrym Samarytaninie, przypomniał nam, że „jesteśmy pochłonięci naszymi potrzebami” (FT 65) i że w konsekwencji jesteśmy jak kapłan i lewita, obojętni wobec człowieka „napadniętego przez złodziei i rannego leżącego na drodze” (FT 63). Być może, aby ocenić, czy zwracamy uwagę na innych, moglibyśmy zadać sobie pytanie, czy „niepokoi nas widok osoby, która cierpi…”. „Jesteśmy bardzo skoncentrowani na własnych potrzebach, dostrzeżenie kogoś cierpiącego denerwuje nas, przeszkadza nam, ponieważ nie chcemy marnować naszego czasu z powodu czyichś problemów . (FT 65). Przypowieść ta jest bardzo pouczającym obrazem, który ukazuje podstawowy wybór, jakiego musimy dokonać, aby odbudować świat, który sprawia nam ból. W obliczu tak wielkiego cierpienia, w obliczu tak wielu ran, jedynym wyjściem jest być jak miłosierny Samarytanin. Każdy inny wybór stawia nas albo po stronie zbójców, albo po stronie tych, którzy przechodzą obok, nie okazując współczucia dla cierpienia człowieka poranionego przy drodze. Przypowieść ta ukazuje nam, przy pomocy jakich inicjatyw można odbudować wspólnotę, począwszy od mężczyzn i kobiet, którzy utożsamiają się z kruchością innych, którzy nie pozwalają na budowanie społeczeństwa wykluczenia, ale stają się bliźnimi, podnosząc upadłych i przywracając ich społeczeństwu, aby dobro było wspólne. Jednocześnie przypowieść przestrzega nas przed pewnymi postawami ludzi, którzy patrzą jedynie na siebie samych i nie biorą odpowiedzialności za nieuniknione wymagania ludzkiej rzeczywistości , więcej odwagi i naprawdę „spójrz na przykład Dobrego Samarytanina” (FT 66),

Jedną z najlepszych rzeczy, których moglibyśmy sobie życzyć i to nie tylko z okazji Bożego Narodzenia, „jest ożywianie naszego powołania jako obywateli naszej ojczyzny i całego świata, budowniczych nowych więzi społecznych.”(FT 66)

W rzeczywistości „ każdy inny wybór stawia nas albo po stronie zbójców, albo po stronie tych, którzy przechodzą obok, nie okazując współczucia dla cierpienia człowieka poranionego przy drodze”.       (FT 67). Chociaż tego pragniemy, pojawia się inne pytanie - jak możemy być jeszcze bardziej kreatywni i nie poddawać się „tworzeniu społeczeństwa wykluczenia”, ale zamiast tego być „mężczyznami i kobietami, którzy identyfikują się z wrażliwością innych” (FT 67)? Jak możemy być bardziej uważni na innych? Jak możemy być jeszcze bardziej odważni w zbliżaniu się do najmniejszego ze wszystkich? (por. FT 233-235) Kiedy papież Franciszek mówi o źródle inspiracji dla swojej encykliki Laudato si ', oprócz św. Franciszka wymienia „umiłowanego patriarchę ekumenicznego Bartłomieja” (LS 7). Teraz, pisząc o źródle inspiracji dla Fratelli tutti, dziękuje Wielkiemu Imamowi Ahmadowi Al-Tayyebowi (por. FT 29). W ten sposób Papież Franciszek daje konkretny i aktualny przykład dialogu, którego chrześcijanie, nie wyrzekając się własnej tożsamości (por. FT 3), powinni szukać „wśród wszystkich ludzi dobrej woli” (FT 6). Jako bracia i siostry już teraz jesteśmy zaangażowani w ten dialog w różnych miejscach i na różnych drogach; ale być może możemy zadać sobie pytanie, jak zwiększyć możliwości dialogu i spotkań ze wszystkimi, a zwłaszcza z tymi, którzy nie podzielają naszej wiary, ale często żyją i pracują razem z nami. Św. Franciszek zostawił kilka praktycznych wskazówek; moglibyśmy zacząć od jego pozdrowienia: „Niech Pan obdarzy was pokojem!” (por. Testament 23) Aby tak pozdrowić kogoś, trzeba najpierw go „zobaczyć”, a potem pozdrowienie staje się uwerturą do dialogu! Pamiętajmy jednak, że pozdrowienie św. Franciszka skierowane jest do wszystkich - w jednakowej mierze i z taką samą uprzejmością do wszystkich! (por. także FT 222-224) Nie ma wyjątków, ponieważ Franciszek uznawał każdego za siostrę lub brata i wiedział, że w sercu Boga nie ma dzieci drugiej kategorii!

  2.3. W szkole muzycznej. Papież Franciszek dał nam nową partyturę muzyczną do nauczenia. Utwór może wydawać się skomplikowany, ale wiemy, że na pierwszy rzut oka wszystkie elementy wydają się skomplikowane. Nuta po nucie, uderzenie po uderzeniu, powoli pracujemy nad tym, aby dać dobry występ. Ten nowy utwór mówi o marzeniu o otwartym świecie, o świecie, w którym najważniejsze są spotkania, w którym możliwy jest nowy styl życia, nowe sposoby widzenia i myślenia. My też odpowiadamy za wykonanie tego utworu. Dlatego konieczne jest, abyśmy wymyślili procesy wewnętrzne (w ramach Zakonu, np. w formacji) i zewnętrzne (w odniesieniu do naszej służby światu), aby mogły nas kształtować. Więc gdzie możemy się nauczyć nut tego nowego utworu muzycznego? Boże Narodzenie przychodzi nam z pomocą i zaprasza nas do najlepszej szkoły muzycznej. W rzeczywistości św. Franciszek potwierdza, że ​​Boże Narodzenie to najlepszy czas na praktykowanie: „W tym dniu Pan zesłał swoje miłosierdzie, a w nocy swoją pieśń” (OfP, część 5, 5). Spotkanie ma miejsce w Betlejem - sam Bóg przyczynia się do kultury spotkania i zbliża się, stając się jednym z nas. Bóg nawiązuje z początku dialog bez słów, wyrażony tylko przez wymianę spojrzeń. Jakie to cudowne, że po raz pierwszy od stworzenia świata Maryja z Nazaretu patrzy w oczy Boga! W święto Bożego Narodzenia Bóg ukazuje nam swoje oblicze, ponieważ „Nikt nie może doświadczyć prawdziwego piękna życia bez kontaktu z innymi, bez prawdziwych twarzy do kochania”. (FT 87). Jezus, bardziej niż ktokolwiek inny, uczy nas, jak żyć w proroczym i kontemplacyjnym stylu życia, zdolnym do głębokiej radości bez obsesji na punkcie konsumpcji. To jest źródło naszej tożsamości, tutaj dowiadujemy się, co to znaczy spotkać tych, którzy są daleko od nas i są zupełnie inni. Nasza formacja zaczyna się tutaj, od kontemplacji twarzy Jezusa Chrystusa, owiniętego w pieluszki, pocałowanego przez Maryję z Nazaretu i przytulonego przez Józefa. To na twarzy tego dziecka możemy wyczytać, że Bóg jest miłością (1J 4,16). Miłością, która nie zna niczego poza całkowitym oddaniem się i świadoma naszej potrzeby zbawienia, przyszła nam na spotkanie. „Najświętsze Dzieciątko [które] zostało nam dane i urodziło się dla nas w drodze i umieszczone w żłobie, ponieważ nie było dla niego miejsca w gospodzie” (por. Z str. Część 5, 5) jest słowem, przez które Ojciec odnawia dialog z całą ludzkością. Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas (J 1,14), aby nawiązać dialog z ludzkością. To jest źródło naszej nadziei! To tutaj jest Bóg, a jednocześnie nasi bracia i siostry - to w Nim, który przyszedł i zamieszkał wśród nas. Również my, ministrowie generalni Rodziny Franciszkańskiej, pragniemy przyczynić się do napisania nowej partytury, zawierającej akord nadziei, relacji i spotkania oraz uwagi i dialogu. Robimy to w szkole Bożej, której ucieleśnieniem jest „Dzieciątko z Betlejem” (por. 1Cel 30) i zaczynamy od wspólnego pozdrowienia bożonarodzeniowego. W te wyjątkowe święta Bożego Narodzenia wszyscy razem życzymy, abyście odważnie pragnęli, zawsze i wszędzie, w każdych okolicznościach, z każdym, ze wszystkimi naszymi siostrami i braćmi, słuchać pieśni aniołów, którzy głoszą: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania”.(lk,2,14)

Michael Anthony Perry OFM Minister General

Roberto Genuin OFMCap Minister Generalny

Carlos Alberto Trovarelli OFMConv Minister General przewodniczący Konferencji Rodziny Franciszkańskiej

Deborah Lockwood OSF President IFC-TOR

Tibor Kauser OFS Minister Generalny

Amando Trujillo Cano TOR Minister Generalny